Kinezyterapia

Kinezyterapia jest podstawą rehabilitacji leczniczej. W całokształcie leczenia pacjenta, to właśnie kinezyterapia pod postacią różnego rodzaju form i metod jest tą fazą leczenia która przez przywrócenie sprawności fizycznej stwarza warunki do dalszej rehabilitacji. Ćwiczenia lecznicze w zależności od ich wpływu na organizm dzielimy na miejscowe i ogólne, a biorąc pod uwagę sposób ich wykonania na bierne – wykonywane przez terapeutę, czynne – wykonywane przez pacjenta, specjalne – zawierają komponenty ćwiczeń biernych jak i czynnych oraz wymagają specjalnego prowadzenia. W zakres kinezyterapii wchodzi również gimnastyka wyrównawcza oraz korekcyjna a także wiele metod rehabilitacyjnych opierających swoje działanie na pobudzaniu układu mięśniowo – szkieletowego oraz nerwowego przywracając im pełną sprawność.

Obejmuje całość zagadnień związanych z leczeniem ruchem. Podstawą tej formy rehabilitacji są ćwiczenia o charakterze leczniczym – gimnastyka lecznicza. Ruch jako środek leczniczy ma ogromną zdolność oddziaływania na poszczególne układy i narządy naszego organizmu. Wskazaniem do stosowania tej formy fizjoterapii jest ogólnie rozumiane upośledzenie sprawności fizycznej człowieka. Ograniczenie jakościowe i ilościowe zakresów ruchu w poszczególnych stawach obwodowych oraz kręgosłupa i miednicy. Do zadań kinezyterapii należy więc przywrócenie pełnej sprawności ruchowej jeśli jest to tylko możliwe w danej jednostce chorobowej lub zaistniałej dysfunkcji, bądź w przypadku schorzeń przewlekłych przywrócenie maksymalnej sprawności jaką uda się uzyskać.
Wpływ ćwiczeń na organizm

1. Wpływ ćwiczeń na stawy i kości.
Odpowiednio stosowane ćwiczenia mają zasadniczy wpływ na zakres ruchu w stawie. Działając profilaktycznie utrzymują one pełny zakres ruchu w stawach a w przypadkach ograniczenia ruchu mogą wpłynąć na zwiększenie jago zakresu. Ćwiczenia i ruch kształtują powierzchnie stawowe a w odniesieniu do części miękkich stawu – torebki stawowej i więzadeł – kształtują ich elastyczność i sprężystość. Również uwapnienie kości w bardzo dużej mierze zależy od aktywności ruchowej, ćwiczeń i obciążenia powierzchni stawowych, zwłaszcza w wieku dziecięcym i w okresie dorastania. Bezruch doprowadza do odwapnienia układu kostnego, zaburzeń w jego ukrwieniu i do bolesności kości.

2. Wpływ ćwiczeń na mięśnie.

Wpływ ćwiczeń na mięśnie. W przypadku mięśni zdrowych ćwiczenia powodują zwiększenie masy mięśniowej i siły. W przypadku porażeń lub niedowładów odpowiednio dobrane ćwiczenia przywracają czynność mięśni oraz poprawiają ich siłę. Ćwiczenia utrzymują prawidłową długość i i elastyczność mięśni oraz poprawiają ich zdolność reagowania na bodźce pochodzące z układu nerwowego. Układ mięśniowy zwany jest drugim sercem, gdyż podczas pracy mięśnie wspomagają przepływ krwi, zwłaszcza żylnej oraz chłonki co powoduje odciążenie pracy serca.

3. Wpływ ćwiczeń na układ nerwowy.

Ruch jest bodźcem dla układu nerwowego, w zależności od swojej formy może na ten układ działać pobudzająco lub uspokajająco. Ponadto ruch działa na układ nerwowy wielopłaszczyznowo. Ruch bierny – wykonywany przez drugą osobę powoduje zmianę ułożenia kończyny, rozciągniecie torebki stawowej oraz struktur przystawowych i działa jako bodziec proprioceptywny czyli głęboki. Ćwiczenia czynne pobudzają ośrodkowy układ nerwowy, rozwijają pamięć ruchową oraz szybkość i łatwość oddziaływania na bodźce zewnętrzne. Specjalne ćwiczenia mogą usunąć lub zmniejszyć zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej. Ćwiczenia oraz ogólnie rozumiana aktywność fizyczna są bardzo pomocne w walce ze stresem – poprawiają samopoczucie.

4. Wpływ ćwiczeń na układ oddechowy.

Przez zastosowanie odpowiednich ćwiczeń można nauczyć pacjenta prawidłowego oddychania oraz zwiększyć pojemność życiową płuc co zasadniczy wpływ na wysycenie krwi tlenem. Prawidłowa czynność oddechowa, elastyczne tkanka płuc, oraz mocne mięśnie oddechowe mają zasadniczy wpływ na kształtowanie się klatki piersiowej i postawy człowieka. Prawidłowo działający i wydolny układ oddechowy ma zasadniczy wpływ na wydolność i prawność fizyczną człowieka, a ćwiczenia kształtujące jego sprawność mają ogromny wpływ na zdrowienie w przypadku wielu schorzeń tego jak i pozostałych układów organizmu.

5. Wpływ ćwiczeń na układ krążenia.

Właściwie dozowane ćwiczenia, ruch oraz praca zwiększają wydolność i sprawność układu krążenia. Wpływają na tętnice i żyły powodując ich uelastycznienie oraz wzmocnienie ich ścianek, jak również wpływają na utrzymanie prawidłowego ciśnienie krwi. Pośrednio poprzez ćwiczenia fizyczne oddziałujemy na mięsień sercowy zwiększając jego siłę, a pracujące mięśnie działają jak pompa ssąco – tłocząca krew co wspomaga jego pracę.

6. Wpływ ćwiczeń na układ trawienny i moczowo – płciowy.

Ćwiczenia i ruch zwiększają sprawność mięśni gładkich i wydolność narządów leżących w jamie brzusznej i miednicy. Przez zastosowanie odpowiednich ćwiczeń możemy poprawić czynność żołądka i jelit oraz pośrednio wpłynąć na wydolność nerek i wątroby. Ćwiczenia zapobiegają zaparciom, zaleganiu moczu w drogach moczowych, zakażeniom i tworzeniu się kamieni moczowych. U kobiet odpowiednie ćwiczenia skracają czas oraz ułatwiają poród oraz ułatwiają i przyspieszają odzyskanie pełnej sprawności fizycznej w okresie po porodzie. U mężczyzn systematyczna aktywność fizyczna poprawia sprawność seksualną.

Ruch i ćwiczenia jako bodźce naturalne potrafią oddziaływać na cały nasz organizm, wpływając korzystnie na czynność wszystkich jego narządów i tym samym zwiększają i przywracają choremu sprawność i wydolność fizyczną.