Kinezjotaping

Metoda terapeutyczna wspomagająca proces usprawniania. Została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka dr. Kenzo Kase. Stosuje się ją przy różnego rodzaju dysfunkcjach układu mięśniowo-stawowego. Polega na oklejaniu przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę określonych fragmentów ciała specjalnymi plastrami. Plaster przepuszcza powietrze, jest wodoodporny i nie ogranicza ruchów. Jego grubość i ciężar zbliżone są do parametrów skóry. Kinezjotaping m.in. zmniejsza dolegliwości bólowe, pobudza uszkodzone mięśnie, likwiduje obrzęki chłonne, koryguje wady postawy, a także poprzez tworzenie przestrzeni podskórnej, poprawia krążenie i drenaż limfatyczny. Odpowiednie nałożenie taśmy wspomaga pracę mięśni oraz zapobiega nadmiernemu napinaniu.

Wskazania:

  • stany pourazowe (skręcenia, stłuczenia, zwichnięcia),
  • bóle kręgosłupa,
  • niestabilność stawów, uszkodzenia mięśni i więzadeł,
  • bóle kolan,
  • bóle barku,
  • bóle okolic przyczepów (np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa),
  • przy tzw. paluchu koślawym (Hallux valgus),
  • rwa kulszowa,
  • problemy ze ścięgnem Achillesa,
  •  zespoły bólowe kręgosłupa,
  • stany nadmiernego przeciążenia,
  • zwyrodnienia,
  • wady postawy,
  • usuwanie obrzęków i wysięków,
  • napięcie mięśniowe spowodowane stresem,
  • usprawnianie procesów gojenia po urazach i operacjach,
  • w celu poprawy propriocepcji,
  • w celu podniesienia sprawności oraz zmniejszenia ryzyka kontuzji w czasie uprawiania sportu.